Energia wiatru
Wiatr jest najobfitszym ze wszystkich znajdujących się na kuli ziemskiej źródeł energii. Źródło to jest przy tym, w przeciwieństwie do innych źródeł, niewyczerpane i stale odnawiające się. Polska nie jest krajem szczególnie obfitującym w wiatry. Największa ilość wietrznych dni w roku przypada w pasie nadmorskim (na Pomorzu) oraz na zachodzie Polski, gdzie wiatry wieją w ciągu 90-80% wszystkich dni w roku. Wykorzystanie energii wiatru ma dwa dość odrębne cele, a mianowicie: pierwszy, to uzyskanie mocy i energii w miejscach pozbawionych innych, dogodniejszych ich Ľźródeł, a zwłaszcza w miejscach odległych od elektrycznych linii rozdzielczych oraz drugi, to uzyskanie oszczędności paliwa przez współpracę zespołów wiatrowych z siecią elektryczną. Wśród użytkowych celów wykorzystania energii wiatru można wyodrębnić kilka grup odbiorców:
-dla celów gospodarstw wiejskich,
-dla drobnego przemysłu i rzemiosła,
-dla celów melioracyjnych,
-do wytwarzania energii elektrycznej.
Obecnie w Polsce działa ponad 35 małych autonomicznych elektrowni wiatrowych typu WE. Elektrownia wiatrowa działa w Rawie Mazowieckiej, produkując energię elektryczną do ogrzewania i oświetlania stacji benzynowej. W Prażmowie k. Piaseczna instalacja wiatrowa współpracuje z biogazownią przy podgrzewaniu masy fermentacyjnej. Inny przykład to Unisław k. Torunia, gdzie energia pozyskiwana z instalacji wiatrowej jest wykorzystywana do podgrzewania wody, służącej do mycia butelek w rozlewni wód mineralnych i piwa. Ostatnio, tzn. 15 kwietnia 1997 r., została oddana do użytku turbina wiatrowa w Tarczynie k. Warszawy. Ma ona 50 m wysokości, dwa śmigła o długości 15 m i moc 250 kW. Według założeń ma produkować rocznie 350 tys kWh energii. Połowa energii produkowanej przez tę największą w kraju, pod względem mocy, elektrownię wiatrową trafi do lokalnej sieci, reszta zostanie przeznaczona na potrzeby fabryki właściciela wiatraka. Dzięki tej inwestycji będzie mniejsza emisja do atmosfery dwutlenku węgla o 420 t, dwutlenku siarki o 2,8 t, tyleż tlenku azotu, zaś popiołu, pyłu i żużlu - o 24 t. Koszt budowy turbiny wiatrowej wyniósł ok. 1 mln zł, co potwierdza, że jedną z podstawowych barier utrudniających rozwój energetyki wiatrowej w Polsce są wysokie nakłady inwestycyjne.
Prąd wyprodukowany za pomocą wiatraków można bądź zmagazynować w akumulatorach (rozwiązanie zalecane w przypadku małych, przydomowych elektrowni) bądź sprzedać do sieci (przy czym dostawca energii wyprodukowanej w ten sposób ma pierwszeństwo nad innymi dostawcami a państwowy odbiorca musi przyjąć całą wyprodukowaną przez niego energię - tak mówi polskie prawo!).